mei 20
zondag

Inloggen



Mailbox

Je bent niet ingelogd.

29 januari 2009

Afgelopen maandag was het dan eindelijk zover.

Met nogal wat vertraging door fysieke omstandigheden hebben we uiteindelijk ons Dom/sub contract ondertekend. We hebben op deze bijzondere verbintenis getoast met een speciaal voor deze gelegenheid bewaard flesje rode wijn.

Zoals Meester Min zei een wijn met de dieprode kleur van intense liefde.

Ik had niet verwacht dat ik zo opgewonden zou zijn en zenuwachtig. Ik vertelde Meester Min dat voor mij deze verbintenis veel betekende.

We zijn al door zoveel dingen verbonden; ons bedrijf, onze kinderen en ons huwelijk. Maar dit contract is voor mij de bevestiging van mijn intense liefde voor mijn Meester.

Het windt me op om Zijn slavin te zijn en dan nu echt officieel. Het is een echte stok achter de deur en mijn kutje zei me dat het goed was.

mijn klitje was helemaal dik en ik was aardig nat. Meester Min contoleerde het persoonlijk en moest inderdaad vaststellen dat ik een erg geile slavin was, maar dat deed Hem goed. Zo ziet Hij me het liefst en Hij zei ook dat Hij niet anders van me verwachtte.

We hebben genoten van de wijn en we konden niet van elkaar afblijven, ik was zo heet en smeekte mijn Meester haast om me te neuken.

ik was zo geil en nat, gelukkig mocht ik al vrij snel naar boven gaan en netjes klaar gaan liggen want mijn Meester had zin om me eens even lekker te neuken.

Opgewonden lag ik klaar in bed, eindelijk was ik officieel een slavin. Het is dat ik het niet met hoofdletters mag schrijven maar ik zou het willen om aan te geven hoe trots en gelukkig ik hiermee ben.

Meester Min neukte me heerlijk in mijn kut en ik kwam al vrij snel klaar, daarna mocht ik Zijn zaad in mijn mond opvangen. Heerlijk geslapen en 's morgens fluitend opgestaan.

Dat is eigenlijk wel uniek voor mij, want meestal zie ik de dag altijd als een donkere wolk boven me hangen. Maar dat doe ik niet meer, ik ben immers de slavin-slet van Meester Min en Hij wil niet dat ik me druk maak over iets of ergens over pieker.

En als je nergens over hoeft te piekeren dan heeft het ook geen zin om depressief op te staan want er is gewoon niets om depressief over te zijn. De dag komt zoals hij komt en als er wat gebeurt hoef ik alleen maar te reageren en te handelen en dan lost alles zich vanzelf op. Doordat we nu onze verhouding hebben vastgelegd voelt het voor mij veel meer dat ik de kantjes er niet meer af mag lopen, maar verdomde hard mijn best moet doen om een super-slavin te zijn en mijn Meester gelukkig te maken.

En dat is goed voor mij want dan is er geen ruimte meer voor zelfmedelijden en zielig gedoe. ik weet dat er iemand is die me koestert en liefheeft en ik hoef geen aandacht meer te trekken door negatief te doen. ik mag er gewoon om vragen en ook mijn geilheid mag ik gewoon laten zien, moet ik zelfs melden. Wat er dan mee gebeurt, is aan mijn Meester, maar dit heeft er al toe geleid dat ik vaker geil ben en dan even bij mijn Meester kniel, om te zoenen en te kuffelen. Of om te zeggen hoe blij, geil en gelukkig ik ben.

Ik heb nog één moeilijk punt en dat is toch nog het eten. Heb nog vaak de neiging tijdens het koken om te snoepen en om tussendoor te schransen uit de koelkast, soms sta ik al bij de koelkast, maar dan denk ik aan mijn Meester en aan de weegschaal en aan de mooie foto's die we gaan maken. Dan lukt het me om de verleiding te weerstaan maar ik vind het een heel gevecht en hoop dat het wel makkelijker zal worden. ik denk dat na iedere overwinning op mezelf, dat de volgende dipminder heftig zal zijn. Graag zou ik hier nog wel wat meer controle van mijn Meester in willen hebben en ik denk dat ik hem hier ook nog meer bij moet betrekken.

ik zal vanaf nu iedere keer als ik het heb naar Hem toegaan en even troost zoeken en dan weer verder. Het voelt alleen nog een beetje als zeuren en moeilijk doen en dat wil ik niet meer want een slavin schikt zich en zeurt niet en vraagt niet om aandacht.

Maar ik denk dat ik in dit geval toch nog even wat extra steun en training nodig heb. Heb sinds het contract wel de druk dat het gewoon echt niet meer mag, omdat ik anders niet eerlijk ben tegenover mijn Meester. Heb met het ondertekenen van het contract daar ook definitief een streep onder gezet en dat wil ik ook zo houden. De strijd zal er voor mij waarschijnlijk altijd blijven, maar de beloning voor als ik het gewoon doe is vele malen groter. Een trotse Meester en een gezond en slank lijf, waarvan mijn Meester kan genieten zoals hij het wenst. Ik ben er trots dat ik Hem dit kan geven, want om mijn figuur zo te houden is toch iedere dag nog een hele klus, maar ik neem het per moment en weet waar mijn zwakheden liggen en wat mijn valkuilen zijn. Met de hulp van mijn Meester ga ik er voor zorgen dat het steeds beter gaat en het steeds minder moeite zal kosten.

mijn officiële slavin-status draagt er in elk geval al aan bij dat ik voor de koelkast blijf staan en hem niet meer open doe.

Ter afsluiting wil ik nogmaals mijn Meester bedanken voor het vertrouwen dat Hij in me heeft en dat Hij de verantwoordelijkheid op zich heeft durven nemen om mij officieel als Zijn slavin te erkennen.


Heel veel liefs en kusjes van een superblije en officieel erkende slavin-slet.