Afgelopen maandag ben ik behoorlijk onder handen genomen door Meester Min.

Een gigantische bloeduitstorting op mijn ene bil was het resultaat, naast allemaal kleinere striemen en blauwe plekken.

Het was de heftigste sessie die ik ooit had meegemaakt, maar ook een hele goeie. Het was op mijn eigen verzoek en Meester Min bleek met dezelfde gedachte rond te lopen.

De les die ik wilde leren was dat ik niet een reserve kan en mag houden in het uiten van mijn gevoelens naar andere mensen toe. En zeker niet naar mensen die zichzelf naar mij wel kwetsbaar opstellen.

We hebben weer een heerlijk weekend gehad met onze bdsm-vrienden, maar ik blijf behoedzaam en voorzichtig.

Bang om anderen voor het hoofd te stoten of in verlegenheid te brengen, goedbedoeld maar ik besef eigenlijk niet dat ik mensen dan eigenlijk van me afduw en afrem.

Maar wat is het lastig, als ik tracht alles los te laten, klap ik dicht en valt het scherm. Verschuil me achter mijn muurtje en probeer te doen alsof er niets aan de hand is.

Voel me dan opgejaagd en nerveus, maagpijn. En o wat wil ik het graag van me afschudden en me erin storten en mijn hart en gevoel volgen. Heb zoveel om te geven en om van te genieten maar ik ben bang om het te geven.

Ondanks dat Min me steunt en me nooit af zal vallen. Soms vraag ik Hem om het wat meer te forceren, maar daar is Hij heel voorzichtig mee. Het moet van mij komen, Hij wil absoluut niet het gevoel hebben dat Hij degene is die me dwingt maar dat ik het met volle overtuiging zelf doe.

Het is aan mij om de weg naar mijn hart vrij te maken, de muur af te breken en eens ondoordacht vol ergens voor te gaan. Het kan, het mag en ik fantaseer erover, het windt me op, maakt me nieuwsgierig en dan is er weer die klem op mijn hart. Een afgeknepen hart dat niet voluit mag kloppen van een hoofd vol muizenissen en ingebeelde angsten.

Ondanks dat we het dus fijn hadden gehad het weekend en ik me al wat meer op mijn gemak voelde, vond ik achteraf dat ik toch niet open genoeg ben geweest in mijn gevoelens en voelde ik dat ik te kort schoot. En dat deed me pijn, want de mensen die we ontmoet hebben verdienen dat helemaal niet, zij verdienen mij zoals ik ben open en bloot, letterlijk en figuurlijk. Zonder reserve, pats boem voluit.

Daarom heb ik Min maandag gevraagd of Hij me stevig onder handen wilde nemen. Nou ik heb het geweten en hij heeft zich niet ingehouden.

Het is voor mij nu een goede reminder om te deblokkeren als ik mezelf weer afscherm. Tijdens de sessie drong het tot me door dat ik me meer moet focussen op mijn Meester en dat het gaat om totale onvoorwaardelijke overgave, zolang die er niet is zal ik mezelf niet kunnen geven. Mijn Meester heb ik als steun daarbij nodig, ik voelde dat ik via Hem dichter bij mezelf kom en dan is er rust in me. Alsof ik lig te dobberen op zee en mee ga op de deining van de golven, totale overgave.

De straf voelde zo verdiend en gaf me ook de vleugels om boven mezelf uit te stijgen en te aanschouwen wie ik ben.

Wat ik zag was overweldigend, een prachtige vrouw met zoveel passie, warmte en liefde voor haar Meester dat ze zich tot in de kleinste hoekjes van haar gedachten aan Hem wil geven Van binnen voelde mijn hart vol, het pulseerde en barstte uit de ketenen die er omheen zaten.

Fluisterend zei ik: ik ben qadesh, uw geile slavinslet, Meester.

Op dat moment was ik zo bereid en vol overgave, het gevoel is in mijn hart opgeslagen en ik weet dat ik het altijd op kan roepen. Bovendien weet ik dat ik het altijd terug kan vinden in de ogen van mijn Meester.

Geen reserves meer, leven met passie en gevoel, gaan voor avontuur en spanning, eindelijk je vleugels uit slaan om altijd weer terug te kunnen keren in de warme veilige armen van mijn Meester.

Waar een paar beurse blauwe billen al niet goed voor zijn, pure poëzie.

Ben onrustig, voel me opgesloten in mijn lijf.

Donderdag avond heeft Meester Min me stevig gefist en het was enigzins pijnlijk en gigantisch lekker, daarna heeft Hij me zo vreselijk opgegeild dat ik niet meer wist waar ik het moest zoeken van geilheid. ik zat tegen een spuit-orgasme aan, maar mocht van Hem niet klaarkomen.

Kronkelend duwde ik me tegen Hem aan en iedere keer weer vingerde Hij me en werd ik al helemaal zeiknat, om vervolgens een paar fikse tikken op mijn kut te geven, zodat het kutgeil in mijn gezicht spetterde, ik was zo nat en geil, zo nu en dan werd ik stevig bij mijn tepels gegrepen om bij de les te blijven en niet klaar te komen. Want een les was het, Meester zei me dat ik een ordinaire slet was en dat ik er alleen maar was om anderen genot te geven en mijn eigen genot was helemaal niet belangrijk.

ik raakte helemaal overstuur en wilde wel in het matras kruipen om mijn onderdanigheid te laten blijken, ik zei Hem dat ik het begreep en dat ik wist dat ik de afgelopen tijd mijn eigen wensen en genot veel te veel op de voorgrond had gezet, niet alleen op sexueel vlak. ik werd keihard en terecht op mijn plaats gezet toen Hij me stevig doorneukte en zelf klaarkwam en mij niet liet klaarkomen.

Daarna mocht ik heerlijk bij Hem liggen met mijn gezicht nat van de tranen, maar toch intens gelukkig om dat ik boete had kunnen doen en omdat ik bevrijd was van mijn egoistische gevoelens.

ik wil nog veel beter leren om onderdanig en dienstbaar te zijn en mijn eigen orgasme en genot niet als belangrijkste te beschouwen, maar het genot van mijn Meester.

Dat is toch een spanningsveld, want aan de ene kant verlangt Mijn Meester dat ik vertel wat mijn wensen en verlangens zijn en aan de andere kant bepaalt Hij wat er mee gedaan wordt. Zo word ik toch gedwongen om over allerlei lekkere dingen na te denken, zwepen, vast staan, klemmen en noem maar op en toch moet ik dan ook leren om mijn geilheid in bedwang te houden. Het hoort natuurlijk bij de training van mijn Meester om van mij een voorbeeldige seksslavin te maken.

Maar ja, ik loop nu toch weer tegen mijn eigen grenzen aan en merk dat ik het toch nodig heb om zo nu en dan goed gebruikt te worden en te kunnen ontladen. Want anders word ik rusteloos, humeurig en behoeftig (lees geil). mijn kutje lijkt in een constante staat van paraatheid te zijn en bij de gedachte aan mijn favoriete zweep of een onschuldige tepelklem klopt en doet het al.

Loop al drie dagen met mijn halsbandje, riempje en een zweep in de tas rond in de hoop een moment te vinden waarop er de tijd, ruimte en geen onverwacht bezoek is om mijn Meester uit te nodigen om waar dan ook mijn billetjes even onderhanden te nemen.

Op deze manier hoop ik Hem duidelijk te maken dat ik echt zover ben en dat ik ook zover ben om verder te gaan in onze BDSM-relatie.

Wil ook niet eens meer erover nadenken wat andere mensen van mijn gedrag vinden of van onze relatie, hierdoor lig ik namelijk constant in een spagaat en kan ik mezelf niet volledig geven.

Maar goed voel nog steeds rusteloosheid, maar ik zal me gedragen en mijn geilheid keurig in bedwang houden. Moet bekennen dat het ook wel lekker is, fantaseren over ........vastgebonden in de lucht zweven en flink ervan langs krijgen met de flogger en de paardeharenzweep. Helemaal even wegzweven, alles loslaten........................en het genot van mijn Meester dienen en natuurlijk stiekum ook een heel ietsie pietsie mijn eigen genot dienen.

Of vastgebonden, liggend op mijn rug op het bankje en de mega rubberlul in mijn kut en klemmen op de tepels, daarna de zweep en als mijn lijf dan roodgloeiend is kaarsvet druppend op mijn buik, tepels en kutje. Auw, maar o zo lekker enne dan hoop ik natuurlijk ook om het hele feestje in extase en spuitend af te kunnen sluiten.

Maar ik sta natuurlijk ook open voor tal van andere spelletjes die mijn Meester verzint en ben natuurlijk altijd bereid om aan zijn wensen en verlangens te voldoen.

Ben natuurlijk gewoon een geile slet die nog veel beter moet leren haar geilheid en praatjes in toom te houden. Want ik weet ook als het weer zover is sta ik weer te smeken en te kreunen van de pijn (en genot).

Mijn allergrootste wens is nu toch wel om een sessie te hebben met een stel dat we kort geleden hebben ontmoet en waar ik me erg goed bij voel. Heb het gevoel dat we met z'n 4-en aan het begin van een hechte en zeer vergaande diepe BDSM-vriendschap staan. Heel bijzonder!!!!

Soms voelt het zo tegenstrijdig.

Meester Min geeft me de laatste tijd meer opdrachten en is ook strenger geworden.

In een goed gesprek mocht ik zelf ook aangegeven dat ik dat graag wil en het ook nodig heb. Als ik Hem daarom vraag en zelfs nu als ik het typ, begint mijn kutje te tintelen en worden mijn tepels hard.

Maar in mijn hoofd is toch altijd nog een enigszins lichtelijk paniekgevoel en de zenuwen gieren me dan door de keel.

Ook hier speelt mijn perfectionisme op, ik wil het zo graag supergoed doen, maar door de zenuwen gaan dingen dan toch mis. In mijn hoofd gonst het dan, misschien dat ik daarom wel steeds zo duizelig ben. mijn hersenen willen nog een andere kant op dan mijn lijf, ik moet ze er voor mijn gevoel echt bijsleuren.

Met als gevolg dat ik zenuwachtig ga giechelen als ik wat moet doen en me vaak geen houding weet te geven. Wel probeer ik zoveel mogelijk, om goed te luisteren en te doen wat Meester Min me opdraagt en ik moet zeggen dat dat wel aardig lukt en ik merk dat ik dan wel rustiger wordt.

Zo moest ik laatst bijvoorbeeld de magic wand van boven halen. Terwijl ik naar boven liep moest ik me inhouden want eigenlijk wilde ik wel even een huppeldansje maken en heel hard “YES” roepen.

Daarna mocht ik weer bij Hem op de bank komen zitten. Zo nu dan hield Hij de magic wand trillend tegen mijn dij, borst of kutje. Het wond me behoorlijk op. Na mij een tijdje geplaagd en opgegeild te hebben, kreeg ik de opdracht om mezelf te verwennen met de magic wand en er voor te zorgen dat het ook voor mijn Meester een aantrekkelijk schouwspel was om naar te kijken.

Na nog wat onnozele opmerkingen van mij, ging ik serieus aan de slag, genoot en mocht ik uiteindelijk klaarkomen. Daarna was ik zo heerlijk ontspannen en heb ik heerlijk bij mijn Meester gelegen.

's Avonds in bed heeft Hij me nog even stevig doorgeneukt en in tegenstelling tot de voorgaande nachten sliep ik heerlijk en werd ik niet badend in het zweet wakker.

ik weet dat dit ontspannen bewust zijn steeds meer bij me is en ik kan me ook al beter over mijn hersenspinsels heen zetten. ik merk dat het me fysiek ook goed doet om zo ontspannen te zijn in mijn hoofd.

Soms duizelt het me, ik ben wel 24 uur per dag bezig met slavin-zijn. Heel veel zaken zijn al aardig gewoon, zoals de rok en geen slipje dragen. Maar het geestelijk ondergeschikt zijn, dat begint nu te komen. ik kan nu gemakkelijker dingen laten voor wat het is en de behoefte om toch dingen te doen die niet mogen worden steeds minder. Eigenlijk hoef ik alleen maar aan Meester Min te denken en dan voel ik me zo sterk, dan gedraag ik me keurig ook als Hij er niet bij is.

Het gevoel dat Hij trots op me kan zijn en ik totaal geen geheimen voor hem heb, voelt fantastisch.

Voorheen had ik nog wel eens de gewoonte om verhalen mooier te maken dan ze waren en dat hoeft gewoon niet meer, ik ben goed genoeg zoals ik ben,

Als je altijd hebt geleerd om je verstand te gebruiken dan is leven door te luisteren naar je lijf wel lastig, maar als je de slag te pakken krijgt is het ook heerlijk en merk je dat je verstand wel volgt.

Ook mijn hoofd begint nu in te zien dat het leven volgens je kutgevoel nog niet zo verkeerd is.

Terwijl ik dit dus zat te typen kreeg ik een sms van Meester Min die luidde als volgt:

“Lief sletje, je komt nu direct achterom naar het leegstaande pand. De deuren zijn open, het licht is aan. Denk erom de tegels buiten zijn erg glad. Je kleedt je binnen in het pand bij de achterdeur uit. Je zorgt dat je onderweg naar boven alles aantrekt wat je tegenkomt. Als je dat goed hebt gedaan, sta je met boeien, halsband, ketting en blinddoek netjes boven op me te wachten in je slavinnen-houding. Je wacht op wat komen gaat.

Stuur me een sms als je dit gelezen hebt.”

ik stuurde een sms terug: “ik kom eraan, Meester.”

Zenuwachtig en opgewonden sloot ik de computer op kantoor af en meldde dat ik even een boodschapje ging doen.

ik liep achterom, het was best wel donker. Gelukkig stond de auto van Meester Min er. ik ging naar binnen, het was stil.

Trillend van opwinding trok ik al mijn kleren uit en zag mijn polsboeien op de grond liggen. ik liep erheen en deed ze om, meteen zag ik verderop in de gang mijn enkelboeien liggen en vervolgens hing mijn halsband aan de deurkruk van de deur naar de trap.

Alles deed ik keurig om, op de trap lag mijn ketting, die ik aan mijn halsband klikte. ik liep de trap op en zag de blinddoek hangen aan een deurkruk.

ik twijfelde moest ik door de deur heen en dan de blinddoek op of moest ik hem hier opdoen en dan netjes wachten. ik koos voor de laatste optie. Daar stond ik in het donker en opeens kon ik mezelf wel voor mijn kop slaan. Straks kwam er een wildvreemd iemand binnen, had Meester Min een andere Meester geregeld. Daar was ik nog lang niet klaar voor!

Ach nee, ik stelde me aan, Meester Min kent me zo goed en voelt heus wel aan wat ik wel en niet aankan. Dat zou hij toch niet doen...............of wel?

In ieder geval was ik wel behoorlijk opgewonden en vond ik het bovenal leuk. Het voelde als spijbelen, ondeugend zijn en toch ook heel gehoorzaam aan mijn Meester.

Het pand had allemaal vreemde geluiden en ik probeerde te horen of ik Meester Min of wie dan ook kon horen aankomen.

Al gauw hoorde ik iemand lopen, toen was het weer stil. Na enige tijd ging er plotseling beneden een deur open en er kwam iemand de trap op en die greep me vol in mijn natte kut.

Onbekende handen streelden mijn benen, dijen en kont. ik sidderde en probeerde te voelen of het de handen van Meester Min waren. In ieder geval had degene die me betaste wel dezelfde after-shave als Meester Min.

Toen Hij me vol op de mond zoende twijfelde ik helemaal niet meer, het was Meester Min.

Hij trok me mee aan mijn ketting de deur door en zette me in een hoek met de rug naar Hem toe.

mijn handen mocht ik omhoog tegen de muur steunen en ik kreeg de one bar prison tussen mijn benen. ik was inmiddels zo vreselijk nat, het kutgeil droop gewoon langs de neplul naar beneden. Vooral toen ook de magic wand nog tegen mijn klit aan werd gezet en met tape werd vastgemaakt aan de one bar prison, hield ik het niet meer. ik jammerde en kreunde, kronkelde in alle bochten voor zover dat mogelijk was om maar niet klaar te komen.

Meester Min benadrukte dat ook nog eens extra door de magic wand weer vol op mijn kloppende klit te duwen en me te verbieden om klaar te komen.

“Zo slet, daar sta je dan. Je durfde wel zeg, hier zo onder werktijd even heenkomen. Wat heb je gezegd?”

“Dat ik even een boodschap moest doen, Meester.”

“Zo dus ook nog een leugentje om bestwil.”

“Ja, Meester.”

“Weet je ook waarom je hier bent?”

“Om de straf te krijgen die ik verdiend heb en waar ik eerder al om gevraagd had, Meester?”

“Heel goed, en waarvoor is die straf?”

“Dat ik mijn haar heb afgeknipt, zonder het met jou te overleggen, Meester.”

“Keurig, sletje, het was ook heel goed dat je er zelf om hebt gevraagd, maar ik was toch zelf ook al van plan om je daar voor te straffen. Want dat kan natuurlijk niet zo maar.”

“Nee, Meester. Dat zal ik ook nooit meer doen, Meester en daarom heb ik zelf ook om een straf verzocht omdat ik het erg ongehoorzaam vond, Meester.”

Er kletste een zweep over mijn billen, ik jammerde het uit. Meester Min had de gemeenste zweep gepakt.

“Zo, sletje, en hoeveel heb je er verdiend denk je?”

ik dacht na, 10 zou Hij wel te weinig vinden, 20 ....... zou ik dat aankunnen. ik moest maar even flink zijn en besloot ervoor te gaan. Per slot van rekening voelde ik me ook behoorlijk rot over mijn afgeknipte haar.

“20, Meester.” zei ik dapper.

“Zo weinig, sletje?”

“Die zweep kan ik niet zo goed hebben, Meester.”

“Ik dacht zelf meer aan 50, slet, dat heb je echt wel verdiend.”

ik schrok, maar verbeet me en besloot mijn straf waardig te dragen.

“Goed, Meester.”

“Tel maar mee.....”

Daar kwam de eerste, tweede, derde.........ik telde dapper mee. Het deed flink zeer, maar het voelde ook zo goed. ik kreeg nu de kans om iets recht te zetten en wilde de straf graag ontvangen om mijn fout achter me te kunnen laten.

Bij 20 ging de zweep stuk.

“Nou, je boft, sletje, de zweep is kapot.”

“Wat vervelend, Meester, heb je geen andere?”

ik vond het echt naar want ik wilde zo graag dapper mijn straf ondergaan.

“Natuurlijk wel, sletje. Tellen maar weer.”

De zware stroken zweep kwam hard op mijn billen en dapper telde ik verder. Mijn billen waren al aardig gevoelig en vooral de uiteinden van de stroken voelden als speldenprikken.

Toen Meester Min bij 50 was gekomen vroeg ik of ik er nog 10 mocht. Het voelde nog niet goed genoeg en bovendien kon ik deze zweep beter hebben dan de andere.

“Dat vind ik heel flink van je, sletje.”

Het was heerlijk toen na 60 slagen een paar zachte handen mijn tintelende billen streelden. ik voelde me goed en voldaan en vreselijk geil.

De magic wand ging maar door tegen mijn klit, alleen niet meer zo hard.

“Dat is nou jammer, sletje, de batterij is bijna leeg, zo ga jij niet klaarkomen.” zei Meester Min schertsend.

“Nee, Meester, maar dat hoeft ook niet altijd.”

“Heel goed, meisje, zo is het.”

Meester Min deed de magic wand uit en maakte de one bar prison los en deed mijn blinddoek af.

Ik kreeg de opdracht om er voor te zorgen dat de kunstlul, die nog helemaal nat was van mijn kutgeil, weer goed schoon werd, dus heb ik deze netjes schoongelikt en opgeborgen.

Daarna kuste Hij me en zei me dat ik alles af mocht doen.

Daarna snel aangekleed en voor sluitingstijd weer snel naar mijn werk.

ik voelde me super en had het idee dat iedereen me kon zien stralen van trots, ik had zo dapper mijn straf gedragen en voelde me krachtig en ontspannen.

Zo zie je maar dat het hoofd toch al aardig meegaat met mijn lijf en ik kom steeds verder. ik voel dat ik groei en dat ik nog veel meer in huis heb. Het komt eindelijk allemaal los.

Gisteren een soort vuurdoop gehad.

Onze zoon was jarig en de familie kwam op visite. Meester Min heeft begin dit jaar een mooie kalender gemaakt met foto's van mij en die hangt dus in de wc.

Het is eigenlijk altijd wel één van mijn wensen geweest om een mooie Pirelli-achtige kalender van mezelf te hebben.

Nou, is mijn kalender waarschijnlijk “netter” dan de Pirelli want er zit geen naaktfoto bij. Op alle foto's heb ik een bikini aan of zie je slechts een klein stukje borst en/of bil.

Toch vond ik het spannend en werd ik de afgelopen 2 weken heen en weer geslingerd, tussen weghalen en laten hangen.

De angst dat mijn familie-leden erg negatief zouden reageren was groot, het lag als een soort steen in mijn maag. Zouden ze me nog wel normaal behandelen ? Zouden ze me uitlachen of arrogant vinden?

ik zocht steeds steun bij Meester Min en hij verbood me gewoon om dergelijke gevoelens te hebben en zei me dat ik trots moest zijn. Want dat was ik ook, trots op mijn mooie lijf.

Meester Min zei me dat heel veel vrouwen alleen maar konden dromen van zo'n lijf en van zo'n kalender.

Zelfs de kinderen zijn er trots op en vonden de kalender direct mooi! Dus dan stak ik weer dapper mijn kin in de lucht en was trots.

Na nog wat onrustige nachten, met dromen over examens die ik voor verschillende familieleden af moest leggen en opdrachten die ik doen moest en mislukten, was het gisteren eindelijk zover.

Mijn moeder reageerde het leukst, ze vroeg of ik bijverdiende als model en vond ze prachtig.

“Ik ben nog nooit zo lang in een wc gebleven.” zei ze.

Mijn schoonzus reageerde wat lacherig en ze dacht dat de foto'a al een aantal jaren oud waren.

Toen ik zei dat ze van afgelopen jaar waren en twee van drie jaar terug waarop ik zelfs nog een paar kilo zwaarder ben reageerde ze wat zuur.

Ze was volgens mij gewoon domweg jaloers en wilde nog een opmerking maken maar die slikte ze toch maar in.

Verder heeft er niemand wat over gezegd...........?

En dat zint me dus eigenlijk ook niet, weer besef ik dat ik nog steeds één of andere goedkeuring verlang van mijn familieleden, gewoon om wie ik ben.

Want die kalender dat ben ik, ik voel me zo vrij als we buiten foto's maken, zeker als ik naakt in de natuur ben voel ik mezelf heel dichtbij.

Weer realiseer ik me dat ik mijn voldoening uit mezelf moet halen en dat wat ik doe anderen of niet interesseert of ze kunnen niet uit de voeten met de directheid ervan en de openheid en kwetsbaarheid, die ik eigenlijk met dit gebaar aan de dag leg. ik laat een stukje van mezelf zien waar ik erg trots op ben en waar ik me goed bij voel, ik stel me open.

Ik heb er ook een citaat bijhangen van de stripdanseres Dita von Teese:”It's not about seducing men, but it's about embracing womanhood.”

Blijkbaar kunnen mensen daar niet wat mee, weten ze niet goed wat ze moeten zeggen. Zelf ben ik blij dat ik hem heb laten hangen en voor mijn gevoel kan ik nu meer mezelf zijn ook bij mijn eigen familie. Ze moeten me nu maar eens nemen zoals ik ben en ik ga me voor hen niet meer in allerlei bochten wringen omdat zij vinden dat ik me zo zou moeten gedragen.

Natuurlijk zal ik ze niet confronteren met onze SM-relatie, maar als ze ernaar vragen ga ik het niet uit de weg. Alhoewel ik denk dat ze daar niet snel naar zullen vragen want over een “keurige” kalender durven ze al niets te vragen, haha.

Was vandaag wat rusteloos en ongedurig, maar besef nu dat ik het oordeel van mijn naaste familie niet meer nodig heb om mezelf te zijn. Om gelukkig te zijn heb ik hun goedkeuring niet nodig en het voelt nu net alsof ze toch enigzins gezegd hebben van: “Toe maar, wees die slavin die in je zit en laat je gaan.”

Of ze me nu afwijzen of niet, dat doet er niet meer toe. Gister heb ik afscheid genomen van een stukje angst, de angst om niet goed genoeg te zijn in de ogen van mensen die je denkt nodig te hebben. Als het erop aankomt, zullen de mensen die er toe doen er voor me zijn en de rest doet er niet toe. Niet iedereen hoeft mij leuk en aardig te vinden, soms vind ik hen ook niet leuk en aardig.

ik had behoefte aan een sessie met zwepen en alles erop en eraan met Meester Min, maar aan de andere kant zie ik er ook weer tegenop, er komt weer veel los. Maar net onder het strijken dacht ik er nog eens over na.

Tja.....waar je onder het strijken al niet aan denkt.......heb wel uitzicht dan op de haken waar ik aan vastgebonden wordt.....zou dat het zijn......ik weet het niet.......wel weet ik nu het volgende.

Als sub moet ik al mijn wensen en verlangens kenbaar maken aan mijn Meester en verder mijzelf, mijn lichaam en geest in dienst van Hem stellen. ik zou dus niet eens mijn humeur mogen laten beïnvloeden door dergelijke gevoelens, want het zijn mijn verlangens en die zijn niet het belangrijkste. ik kan ze alleen maar uiten en het is aan mijn Meester om er wat mee te doen.

Daarna moet ik ze loslaten en weer mijn rust vinden van waaruit al mijn denken en handelen is gericht op het welzijn en genot van mijn Meester. Worden mijn verlangens dan toch ingewilligd dan zal ik daar dankbaar voor zijn.

Het is niet zo dat ik mezelf wegcijfer maar door Hem te dienen verrijk en versterk ik mijn eigen persoonlijkheid. Want als ik mezelf voor ogen hou wat voor slavin ik wil zijn dan zie ik een fantastische vrouw, die een bepaalde sereniteit uitstraalt omdat ze vanuit een bepaalde balans de wereld tegemoet treedt. Het is fascinerend om te beseffen dat mijn belangstelling voor onorthodoxe levenswijzen nu zijn plekje vindt.

ik wilde altijd graag boedhistische monnik worden of non of moslimvrouw of bij de baghwan. Wat me dan vooral aansprak was dat deze mensen een disciplinaire vorm van leven er op nahielden en daardoor boven zichzelf konden uitgroeien.

Ben nooit non, boedhist, moslim of wat dan ook geworden omdat alle andere uitgangspunten van die filosofieën me niet aanspraken.

Tja, ........onder het strijken drong het ineens tot me door dat ik “mijn levensfilosofie” heb gevonden. In het slavin-zijn kan ik ook een levenswijze volgen waardoor ik mezelf kan versterken en geestelijk kan groeien.

Wat ben ik toch een bofkont, he. Heb voor dit wijze inzicht geen zweepje nodig gehad, door constructief denken leer ik ook heel veel.

En om zover te komen en mijn levensfilosofie te kunnen leven, heb ik alleen maar een sterke en wijze Meester nodig, en laat ik die nu net hebben.........;-)