|
Gister met Meester Min naar Amsterdam geweest. De avond ervoor had ik nogal emotioneel gereageerd op mijn afgknipte maillots, die ik die morgen had ontdekt. Vooral toen Meester Min ook nog zei dat hij er erg veel plezier in had gehad. Nu kon ik morgen als we weg gingen niet mijn mini-jurkje aan. Meester Min zei dat ik niet zo overdreven moest doen, ik kon best kousen bij het jurkje aan. Het breekt me allemaal een beetje op. Ik vind het moeilijk om mijn gewone werk te combineren met het sub-zijn. Op mijn werk wordt er constant aan me getrokken, die wil dit en die wil dat. Er is constant druk. Ik kan moeilijk tot rust komen en de week-enden zijn te kort. Voel ik me net weer een beetje prettig en voel ik allemaal ideëen opkomen voor mijn site en foto's en dan moet ik alweer omschakelen naar het werk. Ik erger me aan mensen en vind het allemaal zo oppervlakkig. Een half jaar geleden heb ik me op het werk gestort om mijn ontluikende gevoelens te ontlopen, maar dat werkt niet meer. Met mijn mooie borsten en slanke lijf voel ik me veel te sexy en wil ik meer. Ik ben ongeduldig en vind het moeilijk om een balans te vinden. Ik maak me te druk om mijn werk en ondertussen komt me daar niks onder de handen vandaan. Als ik me er dan op richt word ik weer superfanatiek en moet ik van mezelf altijd werken om alles perfect te doen. Ik moet dus een andere manier van werken vinden en dat vind ik lastig. Ik heb afstand en rust nodig om mijn andere kant te ontplooien en want zo gauw ik vast sla in mijn werk, druk ik dat helemaal weg en dat wil ik niet meer. In tegenstelling tot een half jaar terug kan ik me nu helemaal vinden in mijn subjes-kant, daar word ik blij, energiek en vrolijk van. Die energie moet ik maar wat uit laten stralen naar mijn alledaagse leventje. Hopelijk is mijn vakantie straks een mooi rustmoment en kan ik daarna een nieuwe balans vinden. Maar goed dat allemaal om een paar maillots, eigenlijk is het wel goed dat ik ze niet meer aan kan want ze zijn super vrouw-onvriendelijk. Dus moest ik gisterochtend kousen met jarretels onder mijn mini-jurkje en dat ging prima. In Amsterdam gingen we eerst ergens een cappucino drinken. Meester Min bestelde ook twee appelgebak, maar die hoefde ik niet. Ik hou er niet zo van en vind het zonde van mijn slanke lijn om zoiets te eten terwijl ik het niet eens superlekker vind. “Ik hoef geen gebak.” zei ik tegen de serveerster. Meester Min keek mij aan........oei, dacht ik, ga ik hier weer een gezellige dag professioneel verpesten? Ik lachte wat en mompelde wat over slanke lijn en besloot het van me af te zetten. Het viel mee, geloof ik, ik kreeg zelfs nog een tweede cappucino. In een kledingwinkel vonden we in de opruiming verschillende leuke ultra-mini rokjes en hotpants. Toch handig als je smaak en maat verschillen van de gemiddelde consument, want dan kun je altijd goed in de opruiming slagen. Bloesjes en shirtjes zijn wat moeilijker. Die passen niet altijd over mijn borsten (is dus niet erg) en de meeste shirts hebben die vreselijke lelijke modieuze A-lijn. Het kan 100x hip zijn maar ik vind het zonde als je met een goed figuur zoiets aan doet. Alle uitgezochte kleren mee naar de pashokjes en showen maar. Ik deed steeds wat aan en liet het dan aan Meester Min zien. Onder die rokjes en hotpants kwamen mijn jarretels mooi uit. Mensen keken wel steeds. We hebben alles meegenomen, het paste allemaal perfect, ik was trots op mezelf. Meester Min zei dat zelfs de jongen die daar de gepaste kleren weer opruimde twee keer naar mij gekeken had, toen ik daar in de hotpants met jarretels stond. Terwijl hij zelfs vermoedde dat hij een homo was. “Zo zie je maar schatje, zelfs die kijken naar je.” zei hij trots. Daarna heerlijk geluncht. Meester Min vond een prachtig zitje, op een soort balkonnetje met twee rode pluchen stoeltjes. Een echt subjesplekje, waar ik heerlijk van mijn broodje at, terwijl iedereen kon genieten van mijn mooie benen, jarretels en kousen. Ook op straat werd ik nagekeken. Ik had gedacht dat ik in Amsterdam niet zo zou opvallen. Maar als je zelfs daar om je heen kijkt, dan lopen de meeste mensen er maar smakeloos bij. Slobberige kleren, saaie kleuren en niet verzorgd. Niet dat ik zo'n snob ben, maar een beetje aandacht aan je uiterlijk besteden kan geen kwaad, dan hebben mensen ook nog wat om naar te kijken. Ik viel dus wel op in mijn designerjas, die is zo lang en warm dat je er hoge hakken onder aan moet en je kan er wel naakt onder zijn, niemand die het ziet en koud krijg je het al helemaal niet. Ik krijg altijd spontaan complimenten van mensen als ik die jas aan heb, kicken is dat. Ik ben toch wel enigzins exhibisionistisch. Toen nog wat rondgelopen en over De Wallen terug. We hebben daar nog gezocht naar een winkel met latex kleding die we de vorige keer ontdekt hadden. Maar we konden hem eerst niet vinden. Ik dacht dat het een hele grote winkel was met een grote open pui. Maar dat klopte niet, waarschijnlijk was ik de vorige keer in subjesspace toen we daar waren, want toen heeft Meester Min ook mijn eerste echte leren boeien gekocht. Uiteindelijk toch gevonden en daar kreeg ik nog twee paar mooie kousen, voor de maillots. Ondertussen had ik toch aardig zere voeten en een zere hand, want Meester Min hield me angstvallig vast toen ik met brandende enkels over de kinderkopjes en ongelijk liggende straatstenen moest. Ondanks de pijn zorgde ik er wel voor dat het geen gestrompel werd, want dat is geen gezicht, een sub-dame is altijd een dame, zere voeten of geen zere voeten. Ben wel wat gewend, toch........? Toen nog een rondje Bijenkorf, waar we nog twee leuke tepelhoedjes met kwastjes vonden, in de opruiming natuurlijk. De Bijenkorf heeft een tijdje “sm”-spullen verkocht, maar dat ging er nu weer uit, dus dat was afgeprijsd. Nou waren de tepelhoedjes ook het enige leuke, want de rest kon je toch ook niet echt sm noemen. Echte sm-ers lachen daar om. Zo lag er bijvoorbeeld een roze pluchen halsband, niet echt sm-erig. Wat een grappig woord, hihihi. Weer naar het station en in de trein, eindelijk.........ZITTEN!!!! Toen we eindelijk bij de auto waren, waren we toch aardig nat geregend en moesten we onze jassen over de stoelen hangen om te drogen. Ik moest ook mijn string afgeven. Eenmaal onderweg kreeg ik van Meester Min een massage-apparaatje en moest ik klaarkomen, naast hem op de bijrijdersstoel. Ik grapte nog wat over lege batterijen, maar hij zei dat er nieuwe in zaten, dus ik moest maar even goed mijn best doen. Het voelde wel fijn, mijn kontje lekker warm van de stoelverwarming, verder begon ik ook te gloeien, zo natgeregend in de lekkere warme auto, warme golven door mijn benen en ineens realiseerde ik me dat iedereen me zien kon, en dat vond ik zo opwindend.........ik werd helemaal warm en het golfde door me heen. Hijgend kwam ik klaar..........en naast me zat Meester Min met een grote grijns achter het stuur. Bedankt Meester Min, voor de fijne dag met een hele waardige afsluiting.
|
