Afgelopen nacht heb ik de voorgaande drukke werkdag nog eens dunnetjes overgedaan.

Als er zoveel mensen om me heen zijn en er aan alle kanten dingen gevraagd worden word ik erg onrustig.

Het is alsof ik alle energie van al die mensen met me meesleep en ik kan me er niet voor afsluiten. Als ik op tijd een moment alleen heb gaat het beter, of als ik even bij mijn Meester terechtkan. Daar heb ik de afgelopen week dus ook dankbaar gebruik van gemaakt, alleen toen hij vrijdagmiddag ziek werd had ik het wel even te kwaad. Voelde me erg eenzaam en schuldig want ik dacht natuurlijk dat ik weer te veel beslag op Hem had gelegd.

Ben nou eenmaal niet in de wieg gelegd om aan zoveel mensen tegemoet te komen.Mijn werk brengt het met zich mee en het is nu twee weken even zo en daarna wordt het wel weer rustig, maar ik voel dat het me gewoon leegzuigt. Moet denk ik leren om me af te schermen van de energie van iedereen om me heen op zo'n drukke dag. De druk is de afgelopen week steeds hoger opgelopen en ik kan me moeilijk ontladen.

Vandaag voel ik dus dat ik helemaal inzak, maar niet meer zo extreem als vroeger. Meester Min heeft me vanmorgen heerlijk geknuffeld en gezegd dat Hij trots op me is. Dat doet me goed.

Alleen toen Hij vanmiddag wegging om met een paar kennissen te gaan terreinrijden, brak ik. En daar baal ik van want ik gun Hem zijn pleziertje. Zal hem straks mijn excuses aanbieden en hoop dat Hij het ondanks mij toch leuk heeft gehad.

Heb er alleen wat moeite mee dat Hij dat uitgerekend op deze dag afspreekt, waarop ik juist behoefte heb om gewoon knus met z'n 4-en thuis te zijn en even geen andere mensen om me heen. Ik had het leuk gevonden om samen met Meester Min er even op uit te trekken, maar niet met een heel groepje, want dan moet ik me weer op anderen instellen en daar heb ik nu even geen energie voor. Een andere keer lijkt het me wel leuk om er met een hele ploeg op uit te trekken.

Deze dag is voor mij bedoeld om me te ontladen en op te laden voor volgende week, want dan wordt het ook nog wel druk met weinig rustmomenten.

Misschien had ik dat Meester Min gewoon moeten vertellen, maar ik ben altijd nog bang om afgewezen te worden, omdat ik weer een of ander dom iets heb.

Meester Min is in mijn ogen iemand die moeilijk van zijn eigen plan is af te brengen en ik wil Hem niet in de weg lopen. Hij kan in mijn ogen erg dwingend zijn en daarom durf ik niet altijd mijn wensen en verlangens te uiten. ik word dan nerveus en heb moeite om mijn verhaal duidelijk te vertellen, waardoor Hij me weer verkeerd begrijpt enz. enz .

Ben wat dat betreft mijn emoties niet de baas. En heb het gevoel dat ik Hem misschien minder goed ken dan ik denk. Hij uit zich weinig, Hij vertelde me vanmorgen dat Hij zich schuldig voelt, als ik het zo druk heb en Hij niet. Daar was ik me niet van bewust, ik had juist het gevoel dat het Hem niet zoveel interesseerde en gewoon zijn eigen dingen doet.

Het verbaast me iedere keer weer dat Meester Min veel gevoeliger is dan ik denk en zich druk maakt om dingen waarvan ik denk dat hij daar helemaal niet mee bezig is.

Het zou voor mij makkelijker zijn als Hij dat toch wat meer zou uiten, dan wordt het makkelijker voor mij om me ook te uiten en over te geven aan Hem.

Moet gewoon ook leren om alles met mijn Meester te delen, ik weet dat Hij dat ook wil, maar ik ben er ook voor Hem. Het is voor mij ook belangrijk om te weten hoe Hij dingen ervaart en voelt en dat doet Hij te weinig.

Hij kan mijn schrijfseltjes altijd lezen en weet dan hoe ik voel en denk, maar ik moet het maar aflezen aan zijn gedrag, gezicht, humeur en wat Hij me vertelt en dat is voor mij te weinig.

Nou moet ik wel toegeven dat ik natuurlijk de meest complexe persoon in onze relatie ben, en de meest onvoorspelbare.

Als ik me meer voor Hem openstel, leer ik misschien ook beter om Hem aan te voelen. Want ja dat is hoe het een goede slavin betaamt, je Meester aanvoelen en tegemoet komen aan Zijn wensen zelfs voordat Hij ze geuit heeft.

Jullie lezen het wel, ik ben er nog langer niet, maar vind zelf dat ik al heel ver ben.

Veel liefs van qadesh.