Lang niks geschreven.

We zijn heerlijk een week op vakantie geweest met z'n tweeën. Ik ben heerlijk relaxed thuis gekomen, maar na een paar dagen werd mijn hoofd alweer helemaal in beslag genomen door alle dagelijkse beslommeringen.

Meester Min was ook erg druk en voor je het weet leef je weer langs elkaar heen.

Ik merk dan aan mezelf dat ik weer erg veel met mijn eigen persoontje bezig ben en niet meer zo dienstbaar ben naar anderen toe en zeker niet naar Mijn Meester. Lekker oppervlakkig gewoon doorhobbelen en vooral niet teveel moeite hoeven doen.

Heb ook gemengde gevoelens overgehouden aan een contact dat we via mijn site met een andere sub en haar Meester hadden opgebouwd in het afgelopen half jaar. Was erg fijn en leerzaam, maar verloopt nu enigzins stroef.

Wil hier niet verder over uitwijden, maar het heeft me wel weer aan het denken gezet. ( s, Als je het leest laat dan wat van je horen)

Ben nu zover dat ik niet voor de makkelijke weg wil kiezen, ik mis de essentie als ik me niet als sub opstel in mijn dagelijkse leven. Door alert en bedachtzaam je dingen op de manier te doen zoals je Meester dat graag ziet, maakt dat je veel intenser en bewuster leeft.

Ik merk nu dat ik me soms verveel en alles wat gedaan moet weer op de automatische piloot doe.

Als we visite hebben zit ik constant over mezelf te praten en maak alles zo mooi mogelijk. Probeer mezelf zo belangrijk mogelijk te maken. Daarna voel ik me dan rot, want ik heb helemaal niet geluisterd naar wat een ander wil vertellen, ben in zo'n gesprek alleen maar op zoek naar een ingang waar ik weer wat over mezelf kan vertellen.

Een eigenschap die ik van mijn moeder heb en waar ik zo'n hekel aan heb.

Ik wil dit dus niet, dus ik wil vanavond voor ik ga slapen graag een terechte straf ontvangen voor mijn on-subberige gedrag van de afgelopen weken.

En ook nog een aantal slagen voor het feit dat ik laatst al een slokje wijn nam voordat Meester Min een slokje had genomen.

Heb het nodig, dat ik weer wordt gewezen op mijn plaats, op de grond aan de voeten van mijn Meester.

Alleen dan kan ik mezelf zijn, nu ben ik niet mezelf en voel me niet prettig.