Zo, voor het eerst een weekje aan het werk geweest als overtuigd slavin.

De laatste dagen van mijn vakantie, inclusief verjaardag waren fantastisch. Ik voelde me erg goed en in balans. Alles wat ik deed en dacht kwam voort uit het idee dat ik mijn Meester wil dienen en hem eigenlijk niks tekort wil laten komen.

Dat gaf me een goed gevoel en geeft me ook rust in mijn hoofd. Eindelijk heb ik “het gevoel” te pakken.

Op mijn verjaardag heb ik van Meester Min een heel bijzonder kado gekregen. Een grote bos witte rozen, die nog niet helemaal volop in bloei waren met een rode roos in het midden, die al helemaal open stond.

Ik begreep het direct, had net wat gelezen over de rozen-ceremonie en vond de symboliek van het kado dus erg ontroerend.

Meester Min zei ook dat hij geen ander kado kon bedenken dat deze speciale verjaardag eer aan zou doen, mijn eerste verjaardag als slavin.

Ik vond dat hij me geen mooier kado had kunnen geven.

Het grappige is dat ik net wat had gelezen over de rozen-ceremonie en dat ik in huis ook in 1 keer alle rode, roze en oranje accessoires heb vervangen voor meer wit.

We hadden er ook samen over gesproken dat de betekenis van zo'n ceremonie erg mooi is en net daarvoor had Meester Min de bloemen besteld. Ik had dus ook in 1 keer de behoefte om veel wit om me heen te hebben.

Ik ben een slavin aan het begin van haar leerpad en voel me wat dat betreft ook blanco, maagdelijk wit. Een witte roos die op het punt staat te gaan bloeien.

En ik wil graag dat mijn Meester me met alle toewijding en zorg opvoedt tot een goede slavin voor hem.

Na die mooie verjaardag dus weer aan het werk. Dat was lastig, ik verval snel in oude patronen en voel me dan opgejaagd en onrustig. Liet ook van alles vallen en vergat veel dingen.

Maar ik ken nu “het gevoel” en dat roep ik steeds terug en het ging redelijk. Ik vind zelf dat het beter kan, maar ik heb wel mijn best gedaan en best wel strijd gehad met veel innerlijk gekakel.

Gisteravond even mild onderhanden genomen door mijn Meester, moest boodschappen met hem doen na het werk met de bolletjes in mijn kut. Had ik weer even een grote barrière van oud zeer, maar ik heb me erover heen gezet en ze de hele avond ingehad.

Bij thuiskomst had ik mezelf al keurig verkleed in een sexy jurkje en Meester Min heeft me goed geïnspecteerd en zei dat ik er goed uitzag.

Meester Min heeft me wat tikken op mijn billen gegeven en ik moest mezelf presenteren. Daarna nog een rondje om de tafel en ik voelde mijn weerstand langzaam wegzakken en de ontspanning terugkomen.

Ik was weer op de bank gaan zitten, toen hij de kamer was uitgegaan. Maar toen hij terugkwam vroeg hij of hij me gezegd had dat ik van mijn kussen af mocht.

Dat was niet zo, maar ik gaf ook aan dat ik dat nooit hoefde te vragen. Vanaf nu moet ik dat dus vragen.

Dus toen ik lekker op de bank wilde zitten, heb ik dat eerst keurig gevraagd. En toen mijn Meester weer bij me kwam zitten ben ik keurig aan zijn voeten gaan zitten, op mijn kussen.

Volgende week de pilloze week, dus dat wordt een echte vuurdoop, maar ik ga ervoor en laat me er niet onder krijgen. Wil het nog beter doen dan de afgelopen week en wat minder mezelf op laten slokken door het werk om me beter op mijn innerlijke gevoel te kunnen focussen. Meer bewust nog er mee bezig zijn.

En ik wil mijn Meester bedanken voor zijn geduld en begrip. De afgelopen week is hij ook weer erg mild geweest en dat doet me goed. Ik krijg alle ruimte om me te ontwikkelen en om mijn gevoelens in het gareel te krijgen. En zeker gisteravond was goed, voelde me weer helemaal ontspannen.

En de tranen waren opgekropte spanningen.

Bedankt, Meester Min.