Zo, ik weet niet hoe ik hier mee weg kom, maar ik had mezelf min of meer opgelegd om toch 2 x per week in het dagboek te schrijven. Het is dus een week geleden.

Ik weet niet wat de eisen van Meester Min zijn over de frequentie van schrijven. Ik had dus ook al mijn eigen naam met hoofdletter geschreven. Dat hoort dus ook niet. Niet erg onderdanig.

Ik denk dat ik bof dat de hechtingen nog in mijn tieten zitten. Maar anders.......? 

Ja, je leest het goed, de hechtingen lossen vanzelf op. Morgen haalt Meester Min de hechtpleistertjes er af en mag hij de draadjes die uitsteken afknippen. Vond hij wel leuk om te doen.

Hij moet zich erg beheersen om nog niet aan mijn supermooie tieten te komen. Ik ben er nu al erg blij mee. Ze zijn nog wel gevoelig, maar ik kan iedere dag meer zonder dat het erg pijnlijk wordt. 

Ik moet zeggen dat ik wel weer eens iets wil doen. Samen wat leuks kopen ofzo. bijvoorbeeld mooie nieuwe werklaarzen en een paar leuke hakjes.

Tot gauw, ik beloof het, hoop ik.

Ik voel me een beetje baldadig (giechel).