Ik voel me gevleid, ik heb een echte fan. En heb complimenten ontvangen voor mijn mooie website. Bedankt daarvoor, het is voor mij een stimulans om door te gaan met mijn verhaaltjes. Het valt toch niet altijd mee om mijn gevoelens zo open en bloot weer te geven.

Aan de andere kant vind ik het natuurlijk vreselijk opwindend om dit te doen. Het werkt verslavend net als sm-seks. Het jaar 2007 zit er bijna op, het is voor mij een goed sub-jaar geweest. Eigenlijk het eerste hele jaar waarin ik met volle overtuiging weet dat ik een subsletje ben.

Een jaar geleden toen ik mijn vuurpijl afstak, de eerste van mijn leven!! Had ik niet durven dromen dat mijn wens zo goed uit zou werken.

Ik ben alweer een heel eind gevorderd. Ik ben superblij met mijn supertieten, ik verzorg ze goed en het is iedere dag een feest om ze lekker in te zepen onder de douche. Dit doe ik het liefst met mijn blote handen, dat voelt zo lekker. De tepels werken weer prima, ik hoef ze maar te strelen of ze piepen direct recht vooruit. Niet meer naar beneden dus, haha.

 Ik mis de spelletjes die ik met Meester Min speel. Dat beschouw ik als een goed teken. Voorheen moest ik er niet aan denken dat ik mijn boeien weer aan moest doen, of een andere opdracht kreeg. Dan werd ik opstandig en boos. Volgens mij heb ik dat nu niet meer, maar dat is makkelijk gezegd want ik heb mijn boeien al een hele tijd niet meer omgehad.

Volgend jaar veranderen er wat dingen in ons dagelijks leven en zullen we meer tijd hebben voor elkaar. Wie weet, ik begreep dat Meester Min allerlei plannetjes heeft. Als ik hem vraag wanneer hij weer streng gaat worden, dan grijnst hij alleen maar. Daar word ik dus niet veel wijzer van.

Ook als ik heel brutaal stoute dingen doe, zoals een maillot of legging aan onder mijn rok, doet hij nu niet veel. Uitdagen helpt dus ook nog niet. Meester Min heeft dus een hekel aan maillots en leggings. Het liefst ziet hij me in een kort rokje met kousen. Het is nu alleen niet altijd erg warm en laatst meende iemand dat ik een te kort rokje droeg.

Dat vond ik niet leuk, toen merkte ik dat ik best nog wel onzeker kan zijn in die dingen. Als iemand dan anoniem kritiek heeft op je kleedgedrag komt dat harder aan dan je verwacht.

Maar ik heb maar besloten om er schijt te hebben aan het hele gebeuren, de dame in kwestie heeft zelf waarschijnlijk niet de durf en het figuur om er zo bij te lopen. En trouwens zo kort was het rokje niet, ik heb ze wel korter en het rokje was niet eens van latex.

Nu verdedig ik mezelf alweer, waarom eigenlijk? 

Ik heb ook al gedreigd om een nieuwe Meester te zoeken, maar hij weet dat ik dat toch niet durf (nog niet). Belachelijk toch dat je er zo naar verlangt om weer eens op je plaats gezet te worden. Ik ben toch een onafhankelijke en sterke vrouw? Het is iets waar ik steeds op terug kom en ik denk dat je juist stevig in je schoenen moet staan, om je zo onvoorwaardelijk aan iemand over te geven.

Je moet bereid zijn om heel diep te gaan en explosies van gevoelens over je heen laten komen, dat is heerlijk en beangstigend tegelijk. Juist die spanning tussen beide gevoelens, die ik ervaar maakt het zo lekker en verslavend. 

 Tot volgend jaar en een heel explosief en sm-machtig 2008,

qadesh.