Hallo,

Schandalig zo lang geleden dat ik wat heb geschreven.

Maar ja, je kent de smoesjes geen tijd, te druk.

Alles gaat goed, ik ben supertrots op mijn borsten, ze voelen nu helemaal goed en ik kan alles weer.

Ik voel me er meer mezelf door, het lukt me ook niet om net als vroeger te zwelgen in zelfmedelijden.

Dat was vroeger altijd de makkelijkste uitweg om niet het leven te leven dat ik graag wilde.

Dat nieuwe leven begon iedere keer weer de volgende dag of de volgende week. 

Dan kon ik mezelf zo zielig vinden, dan mocht ik lekker hangen op de bank en me volstoppen met eten. Dat lukt niet meer, na de operatie heb ik besloten dat ieder uur er een is die geleefd moet worden. Dus geen negatief gedoe en zielig doenerij meer.

Het is natuurlijk makkelijk bedenken, je moet het nog wel doen en twee nieuwe borsten maken je niet in een keer een superwoman, maar ik ben niet ontevreden. Ik ben al 4,5 kilo kwijt in 8 weken en verder benader ik alles zo positief mogelijk.

Volgende week wordt even een goed test-weekje want dan heb ik mijn periodieke ongemakken en dat is nogal funest voor mijn humeur en vaak heb ik dan een zeer gezonde eetlust. Dus ik hoop dat Meester Min we wat meer zal steunen en controleren.

Hij doet dat nog niet zoveel en van mij mag dat wel wat meer. Ik wil me wel wat meer sub voelen en ik vind die steun en controle ook prettig. Ik vind het wel lief. 

Nu nog even een verhaaltje op de site zetten, 

tot gauw, hahaha