feb 23
donderdag

Inloggen



Mailbox

Je bent niet ingelogd.

Dagboek 2007
30 december 2007

Ik voel me gevleid, ik heb een echte fan. En heb complimenten ontvangen voor mijn mooie website. Bedankt daarvoor, het is voor mij een stimulans om door te gaan met mijn verhaaltjes. Het valt toch niet altijd mee om mijn gevoelens zo open en bloot weer te geven.

Aan de andere kant vind ik het natuurlijk vreselijk opwindend om dit te doen. Het werkt verslavend net als sm-seks. Het jaar 2007 zit er bijna op, het is voor mij een goed sub-jaar geweest. Eigenlijk het eerste hele jaar waarin ik met volle overtuiging weet dat ik een subsletje ben.

Een jaar geleden toen ik mijn vuurpijl afstak, de eerste van mijn leven!! Had ik niet durven dromen dat mijn wens zo goed uit zou werken.

Ik ben alweer een heel eind gevorderd. Ik ben superblij met mijn supertieten, ik verzorg ze goed en het is iedere dag een feest om ze lekker in te zepen onder de douche. Dit doe ik het liefst met mijn blote handen, dat voelt zo lekker. De tepels werken weer prima, ik hoef ze maar te strelen of ze piepen direct recht vooruit. Niet meer naar beneden dus, haha.

 Ik mis de spelletjes die ik met Meester Min speel. Dat beschouw ik als een goed teken. Voorheen moest ik er niet aan denken dat ik mijn boeien weer aan moest doen, of een andere opdracht kreeg. Dan werd ik opstandig en boos. Volgens mij heb ik dat nu niet meer, maar dat is makkelijk gezegd want ik heb mijn boeien al een hele tijd niet meer omgehad.

Volgend jaar veranderen er wat dingen in ons dagelijks leven en zullen we meer tijd hebben voor elkaar. Wie weet, ik begreep dat Meester Min allerlei plannetjes heeft. Als ik hem vraag wanneer hij weer streng gaat worden, dan grijnst hij alleen maar. Daar word ik dus niet veel wijzer van.

Ook als ik heel brutaal stoute dingen doe, zoals een maillot of legging aan onder mijn rok, doet hij nu niet veel. Uitdagen helpt dus ook nog niet. Meester Min heeft dus een hekel aan maillots en leggings. Het liefst ziet hij me in een kort rokje met kousen. Het is nu alleen niet altijd erg warm en laatst meende iemand dat ik een te kort rokje droeg.

Dat vond ik niet leuk, toen merkte ik dat ik best nog wel onzeker kan zijn in die dingen. Als iemand dan anoniem kritiek heeft op je kleedgedrag komt dat harder aan dan je verwacht.

Maar ik heb maar besloten om er schijt te hebben aan het hele gebeuren, de dame in kwestie heeft zelf waarschijnlijk niet de durf en het figuur om er zo bij te lopen. En trouwens zo kort was het rokje niet, ik heb ze wel korter en het rokje was niet eens van latex.

Nu verdedig ik mezelf alweer, waarom eigenlijk? 

Ik heb ook al gedreigd om een nieuwe Meester te zoeken, maar hij weet dat ik dat toch niet durf (nog niet). Belachelijk toch dat je er zo naar verlangt om weer eens op je plaats gezet te worden. Ik ben toch een onafhankelijke en sterke vrouw? Het is iets waar ik steeds op terug kom en ik denk dat je juist stevig in je schoenen moet staan, om je zo onvoorwaardelijk aan iemand over te geven.

Je moet bereid zijn om heel diep te gaan en explosies van gevoelens over je heen laten komen, dat is heerlijk en beangstigend tegelijk. Juist die spanning tussen beide gevoelens, die ik ervaar maakt het zo lekker en verslavend. 

 Tot volgend jaar en een heel explosief en sm-machtig 2008,

qadesh. 

 

 
subje?????

22 december 2007

Bijna kerst, gezellig met familie samen zijn en lekker eten koken.

De laatste tijd niet veel van me laten horen, moet ook zeggen dat ik niet veel zin had.

Als ik druk ben in mijn hoofd dan denk ik eigenlijk niet aan sex. Dat sluit ik op in een hoekje in mijn hoofd en het is me dan eigenlijk te veel gedoe om het eruit te laten.

Ik voel namelijk zoveel als ik sex beleef en ik moet zoveel controle afgeven om te kunnen genieten. Als ik dan dagelijks altijd druk aan het regelen ben en ervoor te zorgen dat iedereen en alles loopt zoals ik het wil, dan kan ik voor mijn gevoel die controle niet loslaten om te genieten.

Ik moet dan zo nu en dan even alleen kunnen zijn en kunnen mijmeren. En ik heb nu het gevoel dat ik weer open sta voor mezelf. Zo heb ik vanmorgen al heerlijk met de hond gewandeld, het grootste stuk lekker alleen. Het laatste stuk had ik gezelschap van Meester Min die me tegemoet kwam lopen. Ook wel fijn.

Op dit moment weet ik niet hoe ik me voel, ik voel me alleen en leeg. Ik heb veel hoofdpijn en voel me zwaar.

Ik heb behoefte aan warmte en genegenheid en aan handen die me overal lekker strelen en masseren. Ik wil me weer voelen zoals ik me wel eens heb gevoeld na een goede sessie met Meester Min. Maar ik denk dat ook zijn hoofd daar nu niet echt naar staat.

Lekker zweven in het niets, ik heb het een paar keer nu ervaren en ik weet dat ik het nodig heb, maar ik zie er nu ook als een berg tegenop. Hoeveel heg ik opgekropt, hoeveel woorden die ik heb gedacht en niet uitgesproken, komt dat dan als een grote stortvloed over me heen?

Daar heb ik geen zin, dat is zo overweldigend en beangstigend. Verwarrend en lastig allemaal hoor, dat subjesgedoe.

In mijn "normale dagelijkse" leven heb ik alles perfect voorelkaar en het is lekker makkelijk om daar gemakshalve in te blijven hangen, maar dan zal ik op het eind van de rit het gevoel hebben dat ik mijn leven niet ten volle geleefd heb en dat is zonde.

Dus ik wil eigenlijk gewoon gecommandeerd en gebruikt worden. Ik ben gewoon een geile slet, daar is niks aan te doen en mijn nette, brave kant moet daar ook maar mee leren leven. Net zoals die vieze geile slettenkant ook jaren geleefd heeft onder mijn keurige nette verstandige zelf.

Het wordt tijd om meer uit het leven te halen en in mijn diepste zelf te duiken.

Brrrrr..........Doodeng en opwindend.

 

 

 

 
21 november 2007

Even een snel krabbeltje.

Ik heb het druk.

Heb een heel leuk weekend gehad met allerlei feestjes en dus allerlei redenen om te (vr)eten.

Op mijn werk is het giga-druk, we leven van de waslijn.

Dat houdt in dat ik domweg geen tijd heb en wil vrijmaken voor huishoudelijke klussen. Het lukt net om iedereen te voeden en van schoon goed te voorzien.

Dat heeft dus implicaties voor het sporten en (di)eten.

Leuk he, die woordgrapjes.

Maar nu even serieus, ik heb hulp nodig. Ik merk dat ik wil gaan snaaien omdat ik allerlei redenen kan bedenken waarom dat wel zou kunnen.

Ik sport toch niet, dus het heeft toch geen zin, ik heb het zo druk, geen tijd om gezond te koken, ik doe zo hard mijn best om alle balletjes in de lucht te houden dan mag ik toch wel wat lekkers?

Ga maar door, het oude patroon sluipt er weer in en dat wil ik niet. Dus een beetje stuur en controle graag, alstublieft.

Het valt niet mee om dit te vragen maar dat ik het doe bewijst voor mezelf dat ik al een heel eind op de goede weg ben. De afgelopen dagen zijn een mini-omleiding geweest. Maar om het vol te houden heb ik wat stuur nodig.

De complimentjes die ik vanavond heb gekregen helpen goed.

Ik doe mijn best, veel liefs van mij.

 
4 november 2007

Hallo,

Zo netjes toch, heb dus een goede week gehad wat het lijnen betreft.

Volgende week zal er 63 op de weegschaal komen. wat er achter de komma komt te staan laat ik in het midden.

Wel een paar keer door Meester Min op de vingers getikt, als ik weer wat doorsloeg in het snaaien.

Ik begin nu erg te verlangen naar sm-sex, vooral op bed vastgebonden liggen en even flink genomen worden is een erg opwindende gedachte.

Of staand en geboeid, is ook niet verkeerd.

Kortom ik voel me goed en ben erg trots en tevreden over mijn nieuwe lijf en mijn nieuwe houding ten aanzien van allerlei zaken en met name het subje zijn.

Ik wil het nog wel wat verder doorgevoerd zien in mijn dagelijks leven. Zo vond ik het heerlijk dat Meester Min in een restaurant mijn lunch bestelde, ne me stukjes brood met kruidenboter voerde. Andere tips zijn het werken zonder slipje, even gevingerd worden op een kantoor of in een verstophoekje, of genomen worden??

Tot gauw. 

 
28 oktober 2007

Hallo,

Schandalig zo lang geleden dat ik wat heb geschreven.

Maar ja, je kent de smoesjes geen tijd, te druk.

Alles gaat goed, ik ben supertrots op mijn borsten, ze voelen nu helemaal goed en ik kan alles weer.

Ik voel me er meer mezelf door, het lukt me ook niet om net als vroeger te zwelgen in zelfmedelijden.

Dat was vroeger altijd de makkelijkste uitweg om niet het leven te leven dat ik graag wilde.

Dat nieuwe leven begon iedere keer weer de volgende dag of de volgende week. 

Dan kon ik mezelf zo zielig vinden, dan mocht ik lekker hangen op de bank en me volstoppen met eten. Dat lukt niet meer, na de operatie heb ik besloten dat ieder uur er een is die geleefd moet worden. Dus geen negatief gedoe en zielig doenerij meer.

Het is natuurlijk makkelijk bedenken, je moet het nog wel doen en twee nieuwe borsten maken je niet in een keer een superwoman, maar ik ben niet ontevreden. Ik ben al 4,5 kilo kwijt in 8 weken en verder benader ik alles zo positief mogelijk.

Volgende week wordt even een goed test-weekje want dan heb ik mijn periodieke ongemakken en dat is nogal funest voor mijn humeur en vaak heb ik dan een zeer gezonde eetlust. Dus ik hoop dat Meester Min we wat meer zal steunen en controleren.

Hij doet dat nog niet zoveel en van mij mag dat wel wat meer. Ik wil me wel wat meer sub voelen en ik vind die steun en controle ook prettig. Ik vind het wel lief. 

Nu nog even een verhaaltje op de site zetten, 

tot gauw, hahaha 

 
<< Start < Vorige 1 2 3 Volgende > Einde >>

Pagina 1 van 3